به سايت اعتياد ايران خوش آمديد
نشريه
 Ø³Ø§ÙŠØª اعتياد ايران > نشريه
عنوان عنوان: سفر در مرزهای سقوط 1 ارسال پاسخارسال موضوع جديد
نويسنده
متن << موضوع قبلی | موضوع بعدی >>
فردمدحی
عضو تالار
عضو تالار


تاريخ عضويت: پنج شنبه, 19, مرداد, 1385
_: __
ارسال ها: 8
تاريخ ارسال سه شنبه, 14, شهريور, 1385 ساعت 23:07 |

مشخصات نويسنده:ندارد

خلاصه مقاله:ندارد

بنام خدا

سفر در مرزهای سقوط 1

اعتیاد پدیده غریبی است و همه عرصه های آن از کشت و تولید و توزیع و مصرف و حتی درمان و باز توانی حکایت های شنیدنی ، تلخ ، عبرت آموز و گاه شیرینی خاص خود را دارد.

یکی از این عرصه های چندگانه اعتیاد پدیده گروههای خود یار است که چند سالی است با نمود بارزی در حوزه درمان حضور یافته و تاثیرگذاری چه مثبت و چه منفی خاصی هم داشته است.

در واقع در تمام بیماریها یا پدیده های مزمن که علاوه بر جنبه های بهداشتی و درمانی ابعاد اجتماعی ، فرهنگی هم دارند و سبک زندگی خاصی را پدید می آورند گروههای خودیار حضورشان الزامی و محسوس می شوند.

مثلا انجمن حمایت بیماریهای دیابتی ، کلیوی ، بیماریهای خاص ، MS و... همگی سعی می کنند با فعالیت های خودجوش و داوطلبانه چتر حمایتی برای مبتلایان بیماریهای سختی که کنترل آن نیاز به بودجه های هنگفت و تمهیدات اختصاصی دارد که از توان های فردی فرا میرود ، فراهم سازند.

اکثر گردانندگان و اعضای این انحمن ها یا خودشان یا فردی از خانواده آنها که مبتلا به بیماریها هستند و این درد آشنایی همراه عشق خدمت گزاری به آنها توان وانگیزه حضور در انجمن های خیریه را می دهد و تلاش همه این ها در جهت تجمیع و تمرکز همه امکانات بالقوه جامعه برای حمایت از مبتلایان و آسیب دیدگان است ولی حکایت گروههای خودیار در عرصه اعتیاد گونه ای دیگر است همانطور که پدیده اعتیاد متفاوت تر از هر پدیده و آسیب اجتماعی دیگر میباشد.

تعدادی ازگروههای خودیاری که در درمان اعتیاد فعالیت داشته و مدیریت و سرپرستی آن را از افراد سابقا معتاد تشکیل میدهد مدعی بهبودی قطعی و کامل از بند اعتیادند؟! ادعای همه آنها که همراه با تمسخر و طرد هر گروه و روش دیگری است. «درمان و رهایی قطعی از اعتیاد به روش اختصاصی و ابداعی و تدریجی و گام به گام است!؟...»

اگر به پیشینه این افراد که این گروه را راه انداخته اند بنگریم درمی یابیم که ابتدا این افراد به گروه های دیگر(NA) پیوسته و به برنامه 12 قدمی انجمن متعهد شده و برای مدتی در روند بهبودی مانده اند.اما بعد برپایه ذهنیت وافکار خاص خود از آن گروه جدا شده و با تغییراتی که بطور اساسی و تحت تاثیر الهامات شخصی و افراد دیگر در گام ها و برنامه های خودیاری نسبت به تاسیس گروه های نوینی بنیان نهادن .

برنامه خودیارمعتادان گمنام هیچ ادعایی در زمینه سم زدایی ترک جسمی مصرف مواد ندارد ولی آنچه که این گروه ها وزعمای آن مدعی هستند ترک تدریجی مواد با خود مواد است آنهم با یک دوره طولانی 11 ماهه تا مثلا بدن می تواند نظام آمادگی و مقاوم سازی خود را بازسازی کند .این آقایان با وسواس و دقت مهندسی ! دوز ماده را پیش بینی کرده و برای آن جدول زمانی یازده ماهه ای را تدارک دیده اند.

از همه جالب تر اینکه این روش را محیرالعقول و ابتکاری و کاملا اصولی و پدیده علمی سال 2001 معرفی کرده و چنان حق به جانب از این روش سخن می گویند که گویی تا بحال هیچ کس حق افراد کاملا کار آزموده و منصف در عرصه های علمی و تجربی هیچ حرفی برای گفتن نداشته و ندارند و مستحق تمسخر و تخطئه هجمه آمیز اینانند که متاسفانه همه اینها در لفافه خدمت به همدرد معصومانه بوده و چهره وافعی عملکرد این گروه مخفی و مخدوش.

حال برای آنکه به عیار واقعی کارها و نیت این کنگره نشینان عرش علم و خدمت آنچنانی اینان بدستمان آید مقایسه تطبیقی ترک تدریجی بشرط چاقوی اینان را با درمان نگهدارنده و سم زدایی با متادون ارائه می نمایم تا خودتان قضاوت نمائید و آنچه که باید ،دریابید .



متادون یک ماده صناعی مخدر هست که برای مقاصد درمانی ساخته شده و از آنجا که بشدت می تواند در معرض سوء مصرف قرار گیرد باید با ملاحظات ویژه و با نظر کادر درمانی کارآزموده و آگاه ارائه شود.

متادون درمانی در دو حوزه درمان نگهدارنده و سم زدایی کاربرد دارد.

درمانهای نگهدارنده برای افرادی در نظر گرفته می شود که انگیزه و ساختار حمایتی بایسته برای درمان قطعی و کامل ندارند اما در عین حال برای آنکه بتوان در یک فرآیند دراز مدت با آنها تعامل برقرار کرد و ارتباط مصرف کنندگان را با سیستم قاچاق قطع نمود به آنها متادون داده تا حالت تخدیر و نشئگی نسبی را در آنها ایجاد کنند و از گزند مواد مخدر با انواع ناخالصی هایی که زیانهای مصرف را دو چندان می کند در امان بمانند و در ضمن از کالاها و متاع های جدیدی که در بازار مکاره قاچاق به وفور ارائه می شود دور مانده و احیاناً از پیوستن احتمالی به طبقه های جرم و ...... و پخش مواد بر اثر وسواس و فشارهای چند لایه سیستم بی رحم تولید و قاچاق مواد مخدر نجات یابند و به مرور بتوانند با پای خود و انگیزه شخصی به سیستم درمانی ـ بازتوانی ذیصلاح ملحق شده و امکان یک زندگی جدید و سالمتری را برای خود مهیا ببیند و به طور غیر مستقیم زمینه برای شروع درمان جدی تر و با پشتوانه های حمایتی فراهم.شده و بدین ترتیب فرصت و انتخاب سم زدایی با متادون هم برای معتادین در دسترس قرار می گیرد.

همانطور که ملاحظه می کنید مهمترین مقصود در ارائه متادون که به نوعی سلاح مؤثر و در عین حال برنده ای برای درمان است .قطع ارتباط مصرف کننده با محیط و افراد پاتولوژیک است.خوب حالا ببینیم در ترک تدریجی و سفر یازده ماهه رهایی کنگره نشینان چه روی می دهد .این گروه می گویند چون بدن وابسته به مواد شده و قطع ناگهانی مواد باعث آزار و آسیب به فرد می شود باید به تدریج نیاز به مواد را در بدن کم کرد تا فرصت بازسازی را به این جسم فرسوده و رها شده داد . حالا چرا یازده ماه این سفر و بازسازی طول بکشد

منطق این دوستان این است که چون دوره بارداری انسان حدود 9 ماه طول می کشد با کمی اضافات و ملحقات به عدد یازده می رسیم!حالا حتی اگر این حرف را علیرغم بسیاری اشکالات ریز و درشت بپذیریم ادامه راهبرد مشعشعانه این گروه بسیار عجیب است که تب را به 60درجه می رساند!!

طبق این راهکار هر کس هر ماده مخدری مصرف می کند باید به تریاک رجوع کند و آنرا طی یازده ماه بکاهد تا سفر و سیر و سلوک اش به انتها رسد!

هر کسی که مختصر آگاهی از روند اعتیاد داشته باشد بنحوی می داند که یکی از فریب های بزرگی که اکثر معتادین را به ورطه های قهقرایی تر سوق می دهد . توهم کنترل بر مصرف مواد بر پایه اراده است که هم روند مصرفی به اصلاح تفریحی را به وابستگی شدید می کشاند و هم در هنگام رسیدن به نقطه زجرآور شدن ادامه مصرف باعث می شود کوشش های بسیار و ناموفقی را در کاهش تدریجی مواد مصرفی انجام دهد غافل از آنکه تجدید نظر کلی در سبک زندگی و ارتباطات و رسیدگی علنی در زمینه های گرایش به مصرف لازم است تا فرد بتواند فرصت رهایی و بهبودی را کسب کند.

سوال بسیار اساسی و بدیهی این است که اگر این وادی(امکان کنترل و کاهش تدریجی مصرف) هم طی شود چه تضمینی هست که سیستم قاچاق با مناعت و دلسوزی و تعهد در فرآیند یازده ماهه یک ماده را با خلوص ثابت به معتادین گرامی عرضه نماید تا بتوان با برنامه ظریف و مینیاتوری این گروه مصرف را روزبروز بکاهند؟!

اصولا آیا سیستم پویای قاچاق یا از عرضه کالای جدید تر ، جذاب تر و خوش آبرنگ تر (حالا گیریم کم خطرناکتر) در این مدت غافل می ماند؟

آیا می توان بچه و نوجوانی که کمتر از یکسال از آشنایی اش با دنیای مواد گذشته راحت و فارغ البال به مصرف چند ماده دیگر مواد آنهم در هزار توی دهشتناک قاچاق حواله دهیم !

پاسخهای این سوالها کاملا واضح و روشن است .شاید آقایان ادعا کنند ترک تدریجی همراه با کلاسهای آموزشی و راهنمایی و مرزبانی است تا این سفر بسلامت طی شود؟

یا ما راه بهتر و مطمئن تری برای تهیه مواد در اختیار معتادین مستاصل که برای رهایی به هرجایی پناه می برند در اختیارشان قرار می دهیم.

هر پاسخی یا توضیحی که این دوستان پر مدعا بدهند قطعا با اما و اگرهای پایان ناپذیری همراه خواهد بود.

در مباحثات طولانی و در عین حال دوستانه با یکی از تئورسین های این گروه ارجمند به این نتیجه رسیدیم که این ترک تدریجی بهترین ابداعی در بهترین حالتش می تواند نزدیک به متادون تراپی باشد که قطعا این وصال با این همه مخاطرات آشکار و پنهان این سفر کمتر رخ خواهد داد و درصد آن چندان نیست که بتوان جرات کرد و دردمندان را خیلی راحت و با اطمینان به این گروه ها اعزام کرد.

چنانکه ثابت شده شخصیت و رفتار افراطی خصیصه بارز افراد معتاد است که هم زمینه ساز اعتیاد بوده و هم در جریان مصرف و تحت تاثیر مواد تشدید می شود و تغییرات بنیادین در مولفه های شخصیتی خیلی آسان بدست نیامده و از اینرو وقتی فردی از بندهای اعتیاد اندکی رهایی می یابد و نیت های خیر کمک به همدرد هم به شکرانه این آزادی به آن اضافه می شود نمی توان مطمئن بود .در ادامه افراط و تفریط های ویرانگر بر ذهنیت و رفتار این افراد غلبه نکند و خود محوری و خودنمایی که بیشتر در لایه های ناخودآگاه ذهن مستقر شده فرصت خودیاری و همدلی و همدردی را تبدیل به تهدیدی بالقوه و ناخواسته کند.

آنچه در این مقاله آمد مختصری از مطالب ناگفته ای است که اگرچه .. چالش انگیز خواهد بود اما نگفتنش هم دردناکتر و مسئولیت وجدانی را به بی تعهدی رها کردن محسوب خواهد شد.



ويرايش شده توسط: فردمدحی on جمعه, 17, شهريور, 1385 ساعت 23:45
ابتداي صفحه ارسال نامه خصوصي به ليست دوستان اضافه شود
 

اگر ميخواهيد پاسخ دهيد اول بايد از ورودی اعضا وارد شويد
 

  ارسال پاسخارسال موضوع جديد
نسخه قابل پرينت نسخه قابل پرينت

انتخاب واحد ها